7-hills

Afijn, vandaag net zoals zo’n 30.000 anderen m’n startnummer ontvangen voor de Zevenheuvelenloop. Nummertje 29508 heb ik…het moet niet gekker worden. Er staat tevens een blauwe stip op als startvakaanduiding en als ik het bijgevoegde kaartje mag geloven zal ik toch wel bij de eerste 3000 of zo mogen starten? Heb geen enkel idee omdat ik er nog nooit aan de start heb gestaan. Omdat het best een pokkeneind rijden is heb ik een slaapplekje kunnen regelen bij familie in het nabijgelegen plaatsje Molenhoek op 10 km van de start . Ideaal! Heb geen zin om de volgende dag in de file te staan, dus ga lekker op de fiets. Ben ik ook mooi opgewarmd. Vervolgens spring ik effe binnen bij m’n collega’s waar ik me kan omkleden en achteraf kan douchen etc. en dan kunnen we er aan beginnen. Doel? Heb geen idee. Heb nog nooit een 15 km wedstrijd gelopen en op het moment kan ik geen enkele inschatting maken hoe ver ik eigenlijk sta. Ik schat iets tussen 57-58 min.? In ieder geval onder het uur moet toch wel mogelijk zijn, dus laten we maar flink doorstappen deze keer. De echte piek ligt natuurlijk nog steeds op 5 december. Inmiddels ook al ingelijfd bij een ander team, dus mag 2 rondjes van ruim 5 km gaan afhaspelen.
Qua trainingen gaat het de laatste paar weken op- en af trouwens. Meestal 3/4 traininskes p/week. Effe niet teveel forceren. Afgelopen 3 weken wel een baantraining afgewerkt. Ben volgens mij nu al meer geweest dan het laatste half jaar…proberen vol te houden dus.

Komende 2 maanden.

De zgn. kromme Witte Keniaan had n.a.v. het vorige berichtje wel een mooi punt. Hij vroeg zich af of er binnenkort nog voluit-wedstrijdjes op het programma staan. Ja natuurlijk! Tot heden heb ik altijd twee redenen gehad om niet elke keer volle bak te lopen. Eerste reden is dat het niet altijd past in (mijn)marathonvoorbereiding. De andere reden is dat als je uit een kwakkelperiode kom nu niet echt het benodigde zelfvertrouwen hebt om er direct in te vliegen….laat staan of dit juist verstandig is. Dit laatste was dus het geval tijdens de halve van Etten-Leur. In ieder geval is tijdens deze wedstrijd en nu ook de dagen erna gebleken dat die vervelende blessure nu echt wel opgelost is…ik ga natuurlijk wel door met mijn oefeninkskes.
Tijd dus om de trainingen te gaan opvoeren en wat wedstrijdjes op maximaal te lopen. De eerste die op het programma staat stond was de Moerschanscross. Deelname staat (voorlopig) op losse schroeven. De volgende wordt: de Zevenheuvelenloop. Dit wordt mijn debuut daar, dus weet niet wat er gaat komen qua parkoers. Neemt niet weg dat er minimaal een tijd onder het uur dient worden te gelopen. Eind november staat er een nieuwe test op het programma. Een halve marathon in Nisse. Een niet al te snel parkoers blijkbaar vanwege wat dijkjes en onverharde stukken. Ongeacht dit gegeven is het doel < 1u25. Een week later volgt het jaarlijkse Aflossingsmarathonuitje in Terneuzen. Al jaren staan we daar aan de start met een familieploegje en naast het feit dat het altijd heel gezellig is daar, wordt dat rondje van 5 km en nog een beetje gebruikt om behoorlijk het snot voor ogen te lopen. Er is namelijk geen enkel familielid bij die een krappe maand later tijdens de nieuwjaarsborrel wilt aanhoren of hij/zij wel genoeg getraind had! Kortom er is voorlopig maar 1 piekmoment en dat is op 5 december…heb al genoeg neefjes,nichtjes en ooms her en der zien trainen…fam.Vervaet zal dus weer met genoeg PK’s aan de start verschijnen

Halve van Etten.

Vandaag de halve marathon van Etten-Leur gelopen. Doel was 1uur27 en een basis leggen voor de komende langere duurlopen. Van tevoren wist ik dat juist dat duurvermogen nog een probleem misschien zou worden tijdens een dergelijke wedstrijd. Okee, dan effe het verslag. In het startvak liep ik al snel clubgenoot A. Boonman tegen het lijf. Die zag er goed afgetraind uit en had er zin in. Als we de eerste km’s eens bij elkaar zouden kunnen blijven zou mooi zijn. Zo geschiedde, maar na 2 km ben ik in m’n eigen tempo er vandoor gegaan. Eerste 10 km onder de 40 minuten. Netjes op schema voor 1u27. Vanaf die 10 km was het effe 2 km chaos. We liepen op een smal tegelpad door een bos en bij het inhalen van enkele marathonlopers viel het groepje uit elkaar. Jammer. Daarna was het al ieder voor zich en omdat er best wel wat wind stond heb ik in mij eentje m’n marathontempo wat geoefend vanaf 15 km. Dit liep eigenlijk best lekker. De laatste 2 km tot finish was zo’n vervelende klinkerweg en toen het ook nog begon te regenen had ik het eigenlijk wel gehad met die halve marathon. Ik fleurde echter helemaal op toen ik net voor de finish twee vrolijk lachende dochters en opa zag staan. Ze waren voor het eerst eens bij een dergelijk evenement aanwezig en hadden het, ondanks dat ze daar in de regen stonden, duidelijk naar hun zin. Eindtijd: 1uur25. Iets sneller dan gepland. Een mooie basis voor de komende duurlopen. Ondanks dat het vrij eenvoudig ging, merkte ik wel dat er aan het duurvermogen gewerkt moet worden. Gelet op afgelopen zeer kwakkelende periode een resultaat om op dit moment dik tevreden mee te zijn en een meer dan mooie basis op m’n trainingen weer te gaan uitbouwen! En last but not least: geen last meer van lies en daar ging het allemaal om. Met andere woorden: het is weer verantwoord om de trainingskm’s te gaan uitbouwen. Arnold (1u30) heb ik overigens niet meer gezien na de finish, wel trainingsmaat Rudy, die een mooie 1u34 had gelopen. Dan de marathonlopers uit het landje van Hulst: Edwin zag ik bij het ingaan van z’n tweede ronde nog voorbij sjeezen. Achteraf hoorde ik dat hij vlak daarna was uitgestapt. D’n Dierk heb ik ook nog staan toejuichen bij het ingaan van z’n  tweede ronde (eindtijd:3u23) Alle uitslagen klik HIER.

Etten.

A.s. zondag ben ik van plan mee te doen aan de halve van Etten-Leur. Uit het landje van Hulst weet ik dat Arnold meedoet en trainingsmaat “good old” Rudy ook. Voor de rest weet ik het niet. De meeste zullen nog niet helemaal hersteld zijn van de Kustmarathon vermoed ik. Edwin zal de hele marathon lopen…normaal gesproken dan. De voorbereiding deze week is goed. Niet al teveel gedaan. Alleen die vroege dinsdagochtend. Baantraining van woensdag was qua tijd niet haalbaar. Vandaag (donderdag) wat snelheidsblokjes uitgevoerd in Clingse en Steense Bossen. Prima weersomstandigheden en ging goed. Totaal 15 km gelopen. Zaterdag nog klein stukje loslopen. Zondag wordt overigens geen “voluit”-wedstrijd. Gelet op het feit dat het lichamelijk nu eindelijk een stuk beter gaat, wil ik niet weer terug bij af zijn na deze wedstrijd. Doel is simpel: 1e helft aan 14 en 2e helft aan 15 p/u. Eindtijd wordt dus 1u27. Op deze manier hoop ik namelijk dat de wedstrijdjes (zie loopagenda) die daarna op het programma staan ook een haalbaar zijn.

Vos minder.

Regelmatig lees je in ons regionaal dagblad dat er hier en daar wat kippen worden afgeslacht door een vos. Toen ik vanmorgen rond 06.45 uur tussen St.Jansteen en Clinge aan het hardlopen was zag ik er eentje liggen. Aangereden door auto/vrachtwagen. Sommigen zullen er niet om treuren, maar op zich best een mooi beestje om te zien en zeg nu eerlijk: waar horen ze beter dan thuis dan in Hulst en omstreken? Het is natuurlijk wel makkelijk praten als jezelf geen kippen hebt….Wat lopen betreft gaat het nu echt de goede kant uit. Sterker nog: sinds 16 mei na de Zeeuws-Vlaamse marathon en met name vanaf juli loop ik eindelijk weer pijnvrij! Ik ga dus nog maar lekker door met die buik/liesoefeningen. Vorige week 4 (korte)trainingen achter de rug. Hier worden we toch wel heel enthousiast van. Vanochtend dus vroeg uit de veren. Om 6.30 uur vertrokken voor 10 km. Op zich geen probleem, maar het zal zeker geen wekelijkse kost zijn, maar soms kan het effe niet anders qua planning.

Stropersbos.

Al jaren loop ik regelmatig wat rondjes in de Clingse bossen. Een rondje van 4,3 km. Ik ken er een paar die doen dit al meer dan 30 jaar, met name op zondagochtend…wat een malloten. Omdat ik door de week ook wel eens onverhard wil lopen, plak ik als afwisseling daar ook de Steense bossen bij. Sinds deze week heb ik er echter een nog mooier lusje bij gevonden als trainingsgebied: het Stropersbos. Dit gedeelte sluit aan bij de Steense en Clingse bossen, maar bevindt zich volledig op Belgisch grondgebied. Met mijn mtb crosste ik hier wel eens door, maar omdat het er meestal zo slecht bij lag en het eerlijk gezegd altijd heel onverzorgd uitzag, bleef ik hier niet lang rondhangen. Met name het afgelopen jaar is er, dankzij het Europese “Netwerk 2000-Lifo” project, echter heel wat veranderd, in positieve zin. Het is nog niet helemaal afgerond, maar de contouren zijn nu meer dan anders zichtbaar. De paden liggen er fantastisch bij. Er is volop gesnoeid. Mooie nieuwe aanplant. Lees op deze site meer over dit project, het is teveel om op te noemen. Maar één ding is me wel duidelijk. Er is gewerkt aan eerherstel van dit mooi stukje natuur! Vanaf heden zal het Stropersbos dan ook minimaal één keer per week bezocht worden.

Puzzelen.

Zo waar kwam ik voor het eerst sinds enkele maanden weer eens aan 4 trainingen per week. Met name mijn lies is nog niet helemaal verdwenen, maar het einde is in zicht (hoop ik). Die “onnozele” oefeningen beginnen ook z’n vruchten af te werken. Volhouden dus. Afgelopen zondag eindelijk ook weer eens in de Clingse bossen meegetraind. Het begint dus weer allemaal op z’n plaats te vallen. Helemaal als ik er dan nog aan toevoeg dat ik ook weer eens een een baantraining heb gedaan. Met een gemiddelde van 1 keer per 7 weken? lijk ik meer op een steunend lid…maar nu alle miserie achter de rug dreigt te zijn, heb ik (wederom) het nobel streven om minimaal 2 keer per maand richting baan te gaan op woensdagavond. Op het programma stond trouwens 20×200. Het leek me verstandiger om in mijn geval wat minder te doen, dus heb er 12 afgehaspeld.
Gelet op de temperatuur voor het eerst weer m’n maillot (in runnerstermen noemen ze dat een tight zeker?) aangetrokken en m’n lichtgevend hesje voor de terugreis. Omdat ik op dat vlak een echt mietje ben, kwam ik er achter dat dunne handschoentjes ook al geen overbodige luxe is. Afijn, het winterseizoen komt eraan. Voel me weer helemaal thuis.
Vanavond omdat het er allemaal weer wat rooskleuriger uitziet aan het puzzelen geweest om wat wedstrijdjes in te plannen. Een enorm groot aanbod zorgt ervoor dat ik soms niet kan kiezen. Gelukkig maakt “gewoonweg geen tijd hebben” het allemaal iets eenvoudiger! Op korte termijn ben ik eruit, maar dit is nog geen garantie of ik ze ga lopen…: 25-10: Halve marathon Etten-Leur, 7-11: Moerschanscross (voor de 1e keer door het slik baggeren), 14-11: Jeff Thuyloop Heikant.

Zwerfloopjes

Komende maand zal er, vanwege het werk, regelmatig een zwerfloopje worden uitgevoerd. Wat is er mooier om (dreigende) files te vermijden, ergens te stoppen bij een tankstation of carpoolplaats om op de “vremde” te gaan lopen? Heb dit nu al een paar keer gedaan en dit bevalt prima. Zo ook vandaag. Ik was heelhuids Eindhoven gepasseerd, maar hoorde dat het rond Antwerpen vastzat. Net voor de Belgische grens (ergens tussen Reusel en Eersel) effe loopsleuren aangetrokken en een mooi rondje door een bos gelopen. Waar ik allemaal gezeten heb weet ik niet, maar gewoon op gevoel wat rondlopen en wat mtb-paadjes volgen. Gelukkig ook de weg teruggevonden. Afijn het was de 2e looptraining alweer na de 3/4 kustmarathon. Globale wedstrijdplannen zijn er inmddels ook gemaakt voor komende tijd. Eerst op 25 okt de halve marathon in Etten-Leur. Daarna eens proeven aan een paar crosswedstrijdjes en wellicht dat er in november/december tussendoor nog een marathon gelopen gaat worden. Dit is sterk afhankelijk van het feit of ik me de komende maand(en) wat heel kan houden en anders wordt het gewoon voorjaar 2010.

Een DNF’je.

Het is een DNF (Does not Finish) geworden. Na het strand liep ik al met twijfels. Net voor  Domburg wist ik het zeker. Vanwege het feit dat mijn vader bij 33 km stond moest ik nog effe wat verder “lopen”. Het was genoeg geweest en had vrede met deze DNF. Doorlopen was geen optie en zou ronduit dom zijn.

Toch nog even terugkijkend naar de km’s die wel gelopen zijn:
Qua weeromstandigheden was het natuurlijk te gek voor woorden. Nochtans had ik vooraf best een goed voorgevoel. Wel niet goed voorbereid, maar wel goed uitgerust. Van belang was hoe de eerste 5 km zou gaan. Nou daar kon ik kort over zijn. Buik en lies voelde goed aan. Kortom niets in de weg voor een normale start.  Had al snel een goed groepje gevonden. Niet te hard, niet te langzaam. Na 6 km de stormvloedkering op. Zowel die kering als wij hadden onze “bezigheid”. Heb geen meter kopwerk gedaan. In de groep liep namelijk een snelle haas die de  toen nog eerste dame op sleeptouw nam. Het laatste stukje tot strand was pal tegenwind en de groep werd toen al flink uit elkaar getrokken. In de wetenschap dat het op het strand toch ieder voor zich is, liet ik de groep niet los. Na 2 km ploeteren was daar het 21,1 kmpunt. 1u33.  (Tussen)tijden zijn overigens tijdens dergelijke marathons niet meer van belang. Hier spelen andere zaken een rol. De natuur en het parkoers deden hun uiterste best om iedereen die daar “liep” klein te krijgen. Na ruim 6 km te zijn gezandstraald, diverse keren tot mijn enkels in het water te hebben gelopen, mochten we eindelijk van het strand. Mijn energiepotje was inmiddels flink leeg en vanwege het ontwijken van die golven en het mulle zand gaf mijn lies aan dat hij dit ook niet meer waardeerde na alle liefdevolle behandelingen van de laatste weken! Tegen beter weten in nog stuk doorgelopen, maar was blij dat de verlossende chauffeur, mijn vader dus, bij 33 km me kon meenemen. Wat ik versta onder HARDlopen was sinds het strand en helemaal daarna al niet meer van toepassing. De kmtijden schommelden inmiddels tussen de 6.30 en 7 min.p/km. Daar hoef ik niet veel meer aan toe te voegen neem ik aan….En by the way: de kuiermarathon is op zondag en niet op zaterdag…En last but not least: verdergaan was desastreus geweest voor mijn lies…ik zou graag na 3 oktober wel weer verder willen lopen namelijk!  Een dikke proficiat voor al diegene die de finish wel hebben bereikt, maar ook diegene die verwoede pogingen hebben ondernomen.  Vandaag lekker stukje uitfietsen.

Hum.

Hum, wat heb ik nu weer geroepen? Helemaal in de wolken dat eindelijk weer eens een wedstrijdje werd gelopen en dat de laatste weken prachtig loop (voor mij fiets) weer was….en nu geven ze nog mooie kustmarathonweer af ook! De twijfel slaat nu nog meer toe. In ieder geval heb ik er weer een nieuwe reden bij om a.s. zaterdag niet mijn looppsleuren aan te trekken. Je denkt toch niet dat ik ruim 42 km lang deur die regen ga baggeren zeker he? Ik rij wel in mijn auto naar het 10-20-35-42,2 km punt om die echte zotten een hart onder de riem te steken! Aan de andere kant…voor mij is het deze keer minder zuur dan de rest, want die hebben dag in, dag uit in dat prachtige weer gelopen en als het moment supreme is, mogen ze ineens hun zuidwestertje aantrekken. En als ik op www.weeronline.nl kijk zie ik trouwens dat het alsmaar beter loopweer wordt…ze geven nog maar windkracht 5 af en zie ik zelfs wat zonnetjes verschijnen. Het weer is dus net zo wispelturig als ik ben of is het nou andersom? Afijn, na 3 dagen looprust…vergeleken met de laatste paar maanden is dit voor mij een enorme vooruitgang, zijn vandaag weer de loopsloefen aangetrokken. Heb het rondje van de Rattenloop effe afgehaspeld. Dat is bijna 13 km en was net binnen het uur thuis. Eerste km wat stijve spiertjes, daarna geen problemen meer. Alhoewel? Onderweg begreep ik alleen niet hoe ik afgelopen zaterdag nog zo snel gelopen had? Was vandaag namelijk niet echt vooruit te branden. De voorspellingen voor zaterdag? Als een ander het al niet meer snap, wat moet ik er dan van zeggen! Ongeacht het weer en of hou ik een marge aan van 3.35-3.55. Tijd speelt voor mij, deze keer!, geen rol….alhoewel? Voor mijn pensioen, en dat duurt vast nog heel lang, heb ik wel de ambitie om geen enkele marathon boven de 4 uur te lopen… Ga zaterdag proberen te genieten…van het weer, entourage etc. Heel blijven en aankomen is voor mij van essentieel belang. Er staat immers nog een marathon dit jaar op het programma. Voor de rest ben ik wel eens benieuwd of één van die Witte Kenianen echt wel in staat is om 42,2 km als haas te dienen voor Ingrid….ik denk het namelijk niet! Voor ieder die zich nog een paar dagen gek wil laten maken met allerlei weerberichten…klik je HIER maar eens op, dan zie je weer misschien weer iets anders. Wat is nu een kustmarathon zonder wind? Het is toch te prachtig voor woorden als je eerst de golfen ziet opbeuken tegen de kering en vervolgens al die witte koppen op het water zie. Dat je vanaf Vrouwenpolder tot Westkapelle loopt te foeteren op die vuile klerewind moet je dan effe niet meerekenen…als je de Langestraat in Zoutelande hebt bereikt is dat allang vergeten!